ที่เห็นอาจจะไม่ใช่ ที่ใช่อาจจะไม่แน่
การแสวงหาความจริงเป็นเรื่องยากที่สุด หากไม่ยากนักคงไม่เหลือมาให้เราพิสูจน์สังสัยจนถึงปัจจุบัน และแม้ปัจจุบันจะทราบแล้วอธิบายได้ ก็ใช่จะเป็นเช่นนั้นตลอดไป
ที่เห็นอาจจะไม่ใช่ ที่ใช่อาจจะไม่แน่ ที่แน่อาจจะยังเปลี่ยนแปลง “ความแน่นอนที่สุด คือความไม่แน่นอน”
เห็นด้วยคะ และควาแน่นอนที่สุด อาจเป็นความไม่แน่นอน ..ที่สุด..ได้เหมือนกัน แสวงหาความจริงอย่างมีสติ อาจจะทำให้พบในสิ่งที่กำลังค้นหาอยู่ .. หรืออาจจะไม่พบ สุดท้ายมันก็จะวกไปวนมาอยู่ที่ ” ที่เห็นอาจจะไม่ใช่ ที่ใช่อาจจะไม่แน่ และที่แน่อาจจะยังเปลี่ยนแปลง ” วนเวียนเรื่อย ๆ ไปไม่มีที่สิ้นสุด..ก็ต้องแสวงหากันต่อไปนะคนเรา
ขอแจมด้วยคนนะ ในเมื่อเรารู้แล้วและเข้าใจแล้ว จะแสวงหาไปทำไม ทุกสุขอยู่ที่จิตร ทุกอย่างปล่อยมันไปดังสายน้ำ และก็ยอมรับกับสิ่งที่เกิดอย่างเข้าใจ ผมว่าก็คงพอแล้ว เพราะสิ่งสำคัญ มากมายหลายเรื่องที่ บรรยายมา ของ คำสอนและพระพุธเจ้าได้แวงหาการดับทุกของมนุษ ก็เพื่อที่จะให้คนเข้าใจ ในจิตของเรา ผมตรองดูแล้ว ทุกสิ่งมันก็วกไปวนมาอยู่นั้นแหละ ถ้าเราไม่หยุดที่จิตใจเราก่อน ในเมือเราเกิดมาบนโลกนี้ต้องใช้ชีวิตต่อไป ให้ถึงวันที่รางกายเราดับลง ก็นั้นแหละ คือ เราเกิดมาเพื่อรอคอยการดับ แต่เราก็ต้องอยู่ร่วมกับคนอื่น ทั้งร้อยเล่ กลโกง แก่งแย่งกัน จนทำให้เรา เกิดสับสน จนลืมไปเลยว่า แก่แย่งกันมันได้อะไร สิ่งภายนอกล้วนแต้ เป็นสิ่งที่มนุษตั้งขึ้นมา หรือ ค่านิยม ความสุขที่แท้จริงหรือจะสู้ จิตใจที่ พอเพียง เสียสละ ไม่โลภ มองโลกในแง้ดีเสมอถึง จะเจอกับสิ่งที่เลวร้าย แค่ไหน เราก็ไม่หวั่นไหว เพราะเรา พอแล้ว มากสุดของคนก็คือความตาย และทุกคนก็คงหนีไม่พ้น
เพียงแต่เราตอนนี้ได้เกิดมาแล้ว รู้จักจิตรที่ว่าพอ