อมตะประโยค “รัก” จาก Behind the painting

 

     ม.ร.ว.กีรติ ได้ทุ่มเทรักของตนให้แก่นพพร ในอมตะนิยาย “ข้างหลังภาพ” ที่ “ศรีบูรพา” ผู้เขียนไว้ให้พวกเราได้อ่าน โดยเฉพาะคำที่ว่า “ฉันตายโดยปราศจากคนที่รักฉัน แต่ฉันก็อิ่มใจว่าฉันมีคนที่ฉันรัก” ประโยคอมตะที่พอได้ยินได้ฟัง ก็เกิดความรู้สึกที่บอกไม่ถูก เพียงบอกได้ว่ารู้สึกดีมาก

          นพพรไม่เข้าใจว่า ทำไมกีรติ ซึ่งสวยมาก สง่างามมาก ฉลาดล้ำลึก ฐานะเดิมก็ดีอยู่ก่อนแล้ว อีกทั้งไม่ได้ถูกใครบังคับ และไม่ได้รักเจ้าคุณด้วย จึงยอมแต่งงานกับชายชราวัยพ่อ นพพรเฝ้าถามครั้งแล้วครั้งเล่า กีรติเลี่ยงที่จะตอบ จนกระทั่งถึงวันที่เขาพาเธอไปเที่ยว มิตาเกะ กีรติผู้วางตัวสง่างามอยู่เนืองนิจ กลับกลายเป็นสาวน้อย ผู้ร่าเริงอยู่ท่ามกลางแมกไม้และสายน้ำ ในที่สุด เขาก็สารภาพรักกีรติที่ริมลำธาร บนภูเขามิตาเกะ ในวันที่พาเธอไปเที่ยวนั่นเอง

          นพพรเฝ้าถามกีรติว่า “คุณหญิงรักผมไหม ?” แต่กีรติไม่เคยตอบตรงคำถามเลย นพพรยืนยันว่า เขาจะรักกีรติไปตราบชั่วฟ้าดิน (อ่านต่อที่นี่..คลิ้ก)

~ โดย ชายขอบ บน กันยายน 30, 2007.